Parkour czy Freerun.

Jak rozróżniać Parkour od Freerun.
Dla osób wprawionych niezwykle istotną kwestią jest, aby nie mylić parkour z freerunem. Zasadnicza różnica wyraża się w tym, że parkour jest sportem efektywnym, z kolei freerun zamierzony jest na efekciarstwo. Pasjonaci parkour wzorują się na słowach ojca dyscypliny, który mówi, że dyscyplina została zainspirowana wietnamskimi żołnierzami, których celem było znalezienie jak najwłaściwszego rozwiązania, aby móc skądś uciec lub gdzieś się przedostać.

David Belle zaznacza, że efekciarstwo oraz akrobatyka nie są elementami sportu, w którym najważniejsze są ruchy użyteczne, mogące przydać się w sytuacji awaryjnej. Salta oraz inne akrobacje są zatem typowymi elementami Freerunu. Parkourowi nie można przypisywać chęci popisu, gdyż tutaj ruchy powinny być przemyślane, pełne koncentracji i precyzji, pozbawione brawury. W przeciwieństwie Freerun to różnego rodzaju tricki oraz techniki pełne szpanerstwa, często też dość niebezpieczne, które w Parkour są zupełnie nieprzydatne.

Parkour – dla kogo?
Ta jakże fascynująca dyscyplina sportowa niewątpliwie wymaga kondycji fizycznej, a powstałe ryzyko kontuzji jest dość spore. Właśnie są to powody, dla których najbezpieczniej będzie przymierzać się do uprawiania tego sportu małymi kroczkami, można najpierw zacząć od biegów oraz skoków w dal, itp. W parkour przydają się elementy akrobatyki, dlatego też należy zacząć od treningów, właściwych, przygotowujących nas ćwiczeń na sali gimnastycznej, na której do dyspozycji ma się maty, materace oraz skocznie. Jak w każdym sporcie i tutaj liczy się trening i poświęcenie.

Traceurzy muszą mieć silne ręce oraz mocne nogi. Często zbyt młodzi ludzie nie zdają sobie sprawy z zagrożenia, jakie mogą nieść ze sobą pewne triki. Dlatego więc dolną granicą wiekową powinno być 15 lat. Znawcy dyscypliny twierdzą, że o ile wzrost oraz wiek w tym sporcie nie ma znaczenia, o tyle nadwaga oraz niedowaga mogą okazać się problemem. Przed podjęciem treningów zalecają zadbanie o właściwe BMI. Natomiast osoby, które cierpią na poważne schorzenia, którym wzmożony wysiłek mógłby tylko zaszkodzić kategorycznie nie powinny się brać za uprawianie tego sportu.

Parkour dla zaawansowanych:
THIEF VAULT – jedna z podstawowych technik w parkourze. Polega na przerzuceniu nóg równolegle do przeszkody (może to być wąski murek, barierka czy poręcz).
WALL RUN – trik polegający na ominięciu przeszkody/barierki poprzez ponad nią po ścianie.
ROLL – zeskok z przewrotem. Robi się go, by przekierować siłę odbicia po wykonaniu innego triku, bądź spadnięciu z dużej wysokości. A dzięki temu stawy podlegają mniejszym obciążeniu.
SKOK PRECYZYJNY – pojedynczy skok z przeszkody na przeszkodę. Ważny jest nie sam lot, ale lądowanie. Powinno ono zakończyć się tak, aby stanąć na krawędzi przeszkody śródstopiem, zachowując przy tym równowagę.

Kontuzje w parkour:
Jak w każdej innej dyscyplinie sportowej jesteśmy w mniejszy lub większy sposób narażeni na kontuzje. Przy uprawianiu parkour liczne obtarcia, zadrapania oraz siniaki, stłuczenia czy też połamane paznokcie są na porządku dziennym. Jednak należy liczyć się również z poważniejszymi kontuzjami. Dlatego też w parkour należy zachować szczególną ostrożność oraz maksymalną koncentrację przed każdym z trików, gdyż źle wykonany skok grozi zwichnięciem, a nawet złamaniem. Jeżeli traceur zaczyna się wahać przed wykonaniem jakiegoś skoku, bądź też triku, jest to znak, że skakać nie powinien. Podejmując wyzwanie, należy być przekonanym tego co się robi, a w czasie wykonywania akrobacji nie wolno zmieniać zdania, gdyż to nas prowadzi do zguby, a raczej powinno się nazwać kontuzji.

A co jeszcze najważniejsze to to, że w parkour nie ma miejsca na rywalizację. Nikt tu z zazdrością nie patrzy na wyczyny kolegi, a tym bardziej nie stara się ich natychmiast powtórzyć, gdyż to byłby duży błąd, a na pewno sposób na poważną kontuzję. Jesteś tylko Ty i Twoja trasa z przeszkodami. Liczy się tylko Twój własny rozwój oraz cierpliwość, dzięki której jednego dnia możesz uzyskać właśnie to, co wcześniej wydawało się jako niemożliwe. Bo Parkour oznacza nie tylko pokonywanie budynków, ale także przezwyciężanie własnych lęków oraz słabości.